พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 203 / 259

ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 สงมักที่จะสนทนา นั่งเงียบ [ทรงร่ำทีถึงอาการของภิกษุบริษัท] พระศาสดา ทรงพิจารณาดูบริษัทด้วยพระทุ่งอ่อนโยน ทรงร่ำว่า "บริษัทนี้ งามยิ่งนี้, การนอนมีอึกด

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงพิจารณาความงามของบริษัทภิกษุ โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับธรรมเนียมในการหยิบยกเรื่องขึ้นมาและการให้ความเคารพร้อยพุทธธาระ ภิกษุทั้งหลายได้รับการเรียกให้มานั่งและถามถึงความคิดและเสี

ประโยค๒ - พระจิมม์ทัศถูกแปลภาค ๒ - หน้า ที่ 124 [เรื่องงานเมานิศิละในกรุงติกสล ] ในอดีต มาเถอะพวพระนครพาราณสลินหนึ่ง ไปยังกรุง ติกสลลัส เป็นธัมบัตวาสิลปของอาจารย์ทาสาโมมณ์ เพื่อ ประสงค์ศิลปะฯ ได้เป็นผ

ในอดีต เรื่องราวของอาจารย์ที่พยายามสอนศิษย์ที่มีอุปกรณ์เก่ามาก แต่ไม่สามารถเรียนรู้ได้ ทำให้อาจารย์ต้องค้นหาวิธีการใหม่เพื่อให้ศิษย์เข้าใจศิลปะ โดยใช้การทบทวนบทเรียนหลายครั้ง และพยายามสร้างความเข้าใจท

ประโยค๙ - พระจิ้มมปทุติยากาแปล ภาษา ๒ - หน้าที่ 125 เลื่องชีเกิด แต่เพื่อประโยชน์จะไม่ไหม่มนค์เลื่อนไป เธอพึงทำการ สายยามนี้นั้นเป็นนิจย" ดังแล้ว กีส่งเขาไป ครับในเวลาเจียงพระนครพราขสี มารกาได้ทำสักก

ในเนื้อหานี้ พระเจ้าพราธสีได้ทรงพิจารณาเกี่ยวกับกรรมที่เป็นผลกระทบต่อชาวเมืองและการดำรงชีวิตตามธรรม การตรึกตรองถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญต่อการเป็นอยู่ของประชาชน โดยเฉพาะบรรดาผู้บริโภคอาหารในสั

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตดีวกัน. พระราชาทอดพระเนตรเห็นพวกมันแล้ว ได้ทรงแอชุมอยู่ในงา เรือน. ในวงที่พวกมันดูอุณโมงค์บ้านเ

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตฺตฺกลายป่า ๒ - หน้าที่ 129 ท่าน" ดังนี้แล้ว ทรงทำสักการะใหญ่ ได้พระราชทานตำแหน่ง สนามดี แก่อาจารย์นั้นแล้ว. มานะในครั้งนั้น ได้เป็นจุฬาขันถก, พระศาสดาว์ ครั้นทรงน้อมถนัดท่านนี้มา

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับพระธัมมปทุตฺตฺกลายที่ทรงทำสักการะใหญ่และการพระราชทานตำแหน่งให้แก่ผู้มีปรีชาในสมัยนั้น บทสนทนาระหว่างพระจุฬาขันถกและพระศาสดามั่นใจว่าแม้ก่อนหน้านั้น ก็ยังมีการเป็นที่พึ่งพำน

ประโยค๒ - พระธรรมปัทถูกอภิลแปล ภาค ๒ - หน้า 130 [พวกภิญญาชมพระอุปัชฌาย์] อีกวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย สนทนากันในธรรมสภาว่า “ผู้มี อายุ พระอุปัชฌาย์แม่ไม่สามารถจะเรียกได้ ๔ นับโดย ๔ เดือน ได้ ก็ไม่สะควา

ในบทสนทนาของภิกษุเกี่ยวกับพระอุปัชฌาย์และความสำคัญของความเพียร พระศาสดาได้สอนให้สร้างที่พึ่งด้วยธรรม ๔ ประการ เช่น ความมั่นคง ความไม่ประมาท รวมถึงการฝึกฝนเพื่อเข้าสู่ความรู้แจ้ง ในท้ายที่สุด แนวคิดเหล

ประโยค๒ - พระธีรมาปฏิรูปตอบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 131 ความเพียร ๑ ด้วยความไม่ประมาท กล่าวคือการไม่อยู่ปราศจาก สติ ๑ ด้วยความระวัง กล่าวคือปฏิสัทธิสีลสี่ ๑ ด้วยความฝึก อินทรีย์ ๑ ถามว่า "พึงทำเกาะเช่นไร

เนื้อหาพูดถึงความเพียรโดยไม่ประมาทและการฝึกอินทรีย์ ในการสร้างที่มั่นคงเพื่อไม่ให้น้ำท่วมทับ ได้มีการอธิบายถึงวิธีการสร้างที่มั่นคงและความหมายของพระอรหัตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ถูกน้ำท่วมเช่นกัน มีพ

ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนานักประดิษฐ์ ของคนพาล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "มามนมนุษย์

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหารนั้นแล เพื่อภิญญสูงมั่น แมคนเองก็ไม่อาจจากเรือน ก็รับเมื่อฉันกษัตริย์สังสิทธิเวลานั้นแล้ว ในว

ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน

ประโยค๒ - พระปรัชญา ทูลฉบับแปล ภาค๒ - หน้าที่ 134 ความยินดีในถาม: เพราะว่าผู้ไม่ประมาทแล้ว เพ่งพิณอยู่ ย่อมบรรลุสุขอันไพบูลย์." [แก่อรรถ] บรรดาเหล่านี้นั้น กล่าวว่า พาลา ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยความ เป

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในการใช้ชีวิต โดยเฉพาะการรักษาความไม่ประมาทเหมือนการรักษาทรัพย์ที่มีค่า ผู้ที่ไม่ประมาทจะสามารถบรรลุผลสูงสุดในทั้งโลกนี้และโลกหน้า และสร้างความสุขอันยั่งยืนได

ประโยค - พระธรรมปัณฑิโก แปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 135 ยอมรับชาความไม่ประมาท ไว้เหมือนอนุสรณ์ประเสริฐ บทว่า มา ปรมิ ทา ความว่า เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายอย่าตาม ประกอบความประมาท คืออย่าให้ลากโจมไหวด้วยความประ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก โดยย้ำว่าความประมาทจะนำไปสู่อุปสรรคในการเข้าถึงพระนิพพาน และแนะนำให้ผู้ปฏิบัติไม่คิดหรือยึดติดกับสิ่งที่คอยกวนใจ การเข้าใจในความไม่ประมาทจะนำไ

ประโยค๒ - พระฐัมปทัชฎากับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 บิดารู้และจุดได้ การรู้สัตว์เหล่านั้น ไม่ใช่วิสัยของเจ้า (เพราะ) วิสัยของเจ้า มีประมาณน้อย ส่วนการรู้การเห็นสัตว์ทั้งหลาย ผู้ดูตาและ เกิดอยู่โดยประการ

บทนี้กล่าวถึงการรู้และการเห็นตามพระพุทธวจนะ โดยระบุว่าบัณฑิตสามารถหลีกเลี่ยงความประมาณได้เมื่อมีความไม่ประมาณ การรู้และการเห็นเป็นสิทธิของพระพุทธเจ้าที่มีปัญญาสูงกว่า การประพฤติตนของบัณฑิตจึงควรตั้งอย

ประโยค๒ – พระธรรมปทุตฺตอมภควาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 138 นำเพียญปฏิปทาอันสมควรแก่ความไม่ประมาทนั้นอยู่ ซึ่งสู่ปัญญา เพียงดังปราเสทะ กล่าวคือ ทิพพจิญญอันบริสุทธิ์ โดยอรรถว่าสูง เยี่ยม ด้วยปฏิปทานั้น จงตอบล

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการพิจารณาในพระธรรมปทุตฺตอมภควา โดยเฉพาะแนวคิดเกี่ยวกับปฏิปทาที่ช่วยให้เข้าถึงปัญญา ผ่านการเปรียบเทียบเหมือนคนที่ยืนอยู่บนยอดเขาซึ่งสามารถเห็นผู้ที่ยืนอยู่ด้านล่างได้อย่างชัดเจน

ประโยค - พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - หน้า 139 6. เรื่องภิกษุ 2 สาย [20] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทวเถรวัน ทรงปรารภกิริย 2 สายา ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อุปุปฏโต มุตมุตโต" เป็นต้น. [

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกษุ 2 รูปที่มีปฏิปทาที่แตกต่างกัน ภิกษุหนึ่งมีการเตือนเกี่ยวกับการทำสมาธิและการปฏิบัติธรรม ความสำคัญของการมีวินัยในชีวิตของสงฆ์และการปฏิบัติตามธรรมของพระพุทธเจ้า โดยมีการก

ประโยค๒ - พระธัมมปฎิสังขาฯแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 140 ตลอดทั้งกลางคืนกลางวัน "ไม่ควรหรือ?" ดังนี้แล้ว อึเข้าไปยังที่อยู่ของตนแล้วนอนหลับ ฝ่ายภิษุณอณนี้ พักผ่อนในชั่วโมงยามแล้ว กลับขึ้นทำสมาธิในปัจจิมายม.

บทสนทนาระหว่างพระศาสดากับภิกษุทั้งสองเกี่ยวกับการทำสมาธิและความไม่ประมาท โดยภิกษุหนึ่งนั่งทำสมาธิอย่างไม่หลับนอน ในขณะที่อีกคนกลับประมาท และปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่าๆ พระศาสดาได้ตรัสสอนให้รู้ถึงคุณค่าขอ

ปรัชญา - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 141 ไม่ประมาณให้เป็นผู้ประมาณ, เธอเป็นเหมือนม้าตัวทรงพล ขาดเชาว์ แล้วในสำนักแห่งบุตรของเรา, ส่วนบุตรของเรานี้ เป็นเหมือนม้าที่มี เชาว์รู้ในสำนักของเธอ ดังนี้

เนื้อหาได้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างผู้ที่มีสติและผู้ที่ขาดเชาว์ พร้อมทั้งการอธิบายเกี่ยวกับประเด็นสำคัญในเรื่องของความไม่ประมาณในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างบุคคลที่มีปัญญาและสติในการดำเนินชีวิต พระชิ

ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 142 บทว่า สุมโมโส เป็นต้น ความว่า บุคคลผู้มีปัญญายอดเยี่ยม ย่อมละบุคคลผู้เห็นปานนั้นไป ด้วยนิสัยเป็นที่น่ายินดีว่า เมื่อตนมีปัญญาขึ้น พยายามเรียนสูตร หนึ่

เนื้อหาพูดถึงบุคคลที่มีปัญญายอดเยี่ยมที่พยายามเรียนรู้และฝึกฝนตัวเอง โดยยกตัวอย่างว่าผู้มีปัญญาจะเข้าถึงธรรมะและหลีกเลี่ยงความทุกข์ในวัฏสงสารได้ นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการบรรลุธรรมในกรณีของชนจำนวนมากที่

ประโโยค๓ - พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - หน้าที่ 143 ๓. เรื่องท่ว่าสักกะ [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอาศัยเมืองวาสสดี ประทับอยู่ในฌาณวารา- ศาลา ทรงเปราสักกะเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาประทับอยู่ในเมืองวาสสดีและตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับท้าวสักกะ ผู้ซึ่งมีความสำคัญในบัลลังก์ของเทพ โดยพระองค์ทรงถามเกี่ยวกับการมองเห็นของท้าวสักกะในฐานะเทพเจ้า จากการสนทน

ประโยค๒ - พระธัมปทัศถูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 144 มหาลัย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ท้วสักกะนั้น จัดเป็นว่าว สักกะปลอมเป็นแน่ เพราะว่า ท้วสักกะผู้เป็นจอมแห่งเทพทั้งหลาย บุคคลเห็นได้โดยง่าย พระเจ้าข้า. พระผู

ในบทนี้พูดถึงท้าวสักกะซึ่งเป็นจอมเทพ โดยอธิบายว่าท้าวสักกะเคยเป็นมนุษย์และเปลี่ยนแปลงบทบาทเป็นเทพ เขาได้ชื่อเรียกต่างๆ ตามการกระทำในอดีต เช่น ท้าวปูรินทะและท้าวสักกะ อธิบายความหมายของชื่อที่สะท้อนถึงค

ประโยค - พระธัมมัปปัณฑกวลภาแปล ภาค ๒ - หน้า 145 สักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เขาจึงเรียกว่า “ท้าวสุชัมมิ” มหา. ท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เสวยราชสมบัติเป็นอิสระชิ้นของเทพทั้งหลาย

พระธัมมัปปัณฑกวลภา ภาค ๒ นี้กล่าวถึงความเป็นท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย โดยสังกัดเทพชั้นดาวดึงส์ และการประพฤติที่ทำให้ได้เป็นท้าวสักกะ รวมถึงการสมาทานวัตถาทาน ๓ ประการที่สำคัญที่ต้องปฏิบัติในชี